Data: 6.12	Czas trwania: 1:50
Godzina: 19:00	Ilość przerw: 1

Obsada:

Prawdziwa gratka dla miłośników kultowego już serialu TVP „Ranczo”. Nieznane, a więc szczególnie atrakcyjne, pogwarki dżentelmenów z ławeczki Pietrka ( Piotr Pręgowski), Solejuka ( Sylwester Maciejewski), Hadziuka ( Bogdan Kalus ) i Pani Dyrektor ( Ewa Kuryło) możecie Państwo zobaczyć w sali Opery na Zamku. , ale tym razem akcja nie rozgrywa się na ławce, ale... w szkole, do której bohaterowie trafiają na 20 godzin pracy społecznej na jej rzecz jako uczestnicy programu resocjalizacji za zakłócanie porządku publicznego. Ich zadaniem jest opracowanie lekcji dla dzieci, m.in. historii, matematyki i języka polskiego. W roli uczniów wystąpią widzowie, a nietypowi nauczyciele wyłożą im nie tylko szkolną wiedzę, ale i własną wizję świata.

Pod czujnym okiem Pani Dyrektor, odpracowują swój wyrok sumiennie, konfrontując zdobytą w ten sposób wiedzę z rzeczywistością. A rzeczywistość jaka jest, każdy widzi. Tyle, że ich komentarze sprawiają, iż ten obraz niespodziewanie się rozjaśnia – jest jakoś cieplej i weselej. Zwłaszcza wtedy, kiedy cała czwórka decyduje się na popisy wokalne.

Adnotacje:

Patryk Pietrek – Piotr Pręgowski

W legendarnej komedii Stanisława Barei ''Miś'' (1980) zagrał gońca na planie produkcji filmu "Ostatnia paróweczka hrabiego Barry Kenta", to on narzekał na niedogotowaną kaszę w restauracji hotelu "Victoria". Telewidzowie zapamiętali go z roli Tajlandczyka Krashana Bhamaradżangi w serialu ''Zmiennicy'' (1986). Wystąpił gościnnie w pięciu odcinkach serialu ''Plebania" (2000), gdzie zagrał Bolka Bednarka, męża Aliny (w tej roli Hanna Śleszyńska) i surowego ojca Renaty (Katarzyna Maternowska) i Marka (Maciej Zakościelny). W serialu ''Camera Cafe'' (2004) stworzył zabawny duet z Tomaszem Kotem.

Solejuk – Sylwester Maciejewski

Absolwent PWST w Warszawie (1978). Jeszcze na ostatnim roku studiów zadebiutował w „Ostatnim okrążeniu” Krzysztofa Rogulskiego. Lista jego wszystkich filmów jest tak długa, że nie podejmujemy się zamieścić jej w całości. Z ważniejszych tytułów należy wymienić: „Bez znieczulenia” Andrzeja Wajdy (1978), „Konopielka” Witolda Leszczyńskiego (1981), „Wielka majówka” Krzysztofa Rogulskiego (1981), „Śpiewy po rosie” Władysława Ślesickiego (1982), role w serialach Alternatywy 4”, „07 zgłoś się”, „Lato leśnych ludzi”, w 1984 „Miłość z listy przebojów”, w 1985 „Siekierezada”, 1988 – „Dekalog V” Krzysztofa Kieślowskiego, 1991 – „Rozmowy kontrolowane” Sylwestra Chęcińskiego, 1995 – „Pestka” w reżyserii Krystyny Jandy, 1999 – „Patrzę na ciebie Marysiu” Łukasza Barczyka, role w serialach „Dom”, „Graczykowie”, „Miodowe lata”, „Mamuśki”, „Odwróceni”, „Twarzą w twarz” i wiele innych. Aktor warszawskich teatrów Komedia i Powszechnego.

Hadziuk – Bogdan Kalus

W latach 1987-92 związany z różnymi grupami kabaretowymi. Od 1990 aktor prywatnego teatru Korez w Katowicach. Od 1990 r. pojawia się w roli Gerarda w serialu Święta wojna”. Zagrał również w „Kasi i Tomku” (2003), w tym samym roku w „Świętach polskich” i „Ubu królu”. Następny rok przyniósł mu rolę w „Camera Cafe” i Dzikim”, „Dziupli Cezara”, „M jak miłość”, „Stacyjce” oraz w filmie „Karol. Człowiek, który został papieżem”. W 2005 r. zagrał w „Kryminalnych”, „Pittbullu”, „Wiedźmach”, rok 2006 to role w „Magdzie M.”, „Egzaminie z życia”, „U fryzjera”. „Ekipa”, Halo Hans” i „Odwróceni” to seriale, które upomniały się o tego aktora w r. 2007.

Dyrektor szkoły – Ewa Kuryło

Absolwentka PWST w Warszawie (1980), występowała w teatrach warszawskich: Rozmaitości (1980-84), na Woli (1984-85), Syrena (1985-86). W filmie zadebiutowała w 1981 r. w „Przypadkach Piotra S.” Stanisława Jędryki. W 1984 r. u tego samego reżysera zagrała w „Umarłem aby żyć”, potem były role w „Zmiennikach” (1986), „Brawo mistrzu” (1987) i „Polskiej historii kina” (1987). Od 2001 r. chętnie obsadzana w serialach: „Plebania”, „Pensjonat pod różą”, „Ranczo”.

Za zakłócanie porządku publicznego na mocy wyroku sądu 24 godzinnego nasi bohaterowie zostają skazani na 20 godzin pracy społecznej na rzecz szkoły. Dyrektorka szkoły, do której trafiają oni następnego ranka jest początkowo nastawiona sceptycznie do tego pomysłu. Po chwili uświadamia sobie jednak, że być może jest to niepowtarzalna okazja, aby uświadomić dzieciom zgubne skutki nałogu. A im gorzej prezentują się wczorajsi bohaterowie, tym lepszą będą dla dziatwy przestrogą!

Widownia jest w tym spektaklu klasą, a widzowie – uczniami. Pietrek, Hadziuk i Solejuk trafiają po kolei na poszczególne lekcje w tej klasie. I tak na przykład na lekcji języka polskiego zastanawiają się wspólnie nad zależnością jakości trunków, wypijanych przez wieszczów i ich wpływem na wartość dzieła poety. Bo to, że poeta nie mógł tworzyć swoich dzieł bez tzw. „wspomagania” pozostaje dla nich poza wszelką wątpliwością!

Na lekcji historii udowadniają, że jest ona nauką niezwykle pożyteczną! Bo dla każdego porządnego obywatela, zwłaszcza tego, który skompletował własną aparaturę wiadomego przeznaczenia, znajomość daty bitwy pod Grunwaldem jest rzeczą kluczową! Albo na przykład wyciąganie wniosków ze zdarzeń, które miały w ich życiu miejsce – taki Solejuk, na przykład, przed kilkoma laty po pijaku spadł z ławki i złamał rękę. Ale zapamiętał tę lekcję i wyciągnął z niej wniosek – od tamtej pory pijąc zawsze siada na środku ławki, a nie na jej brzegu!

Podczas lekcji matematyki koledzy dowiadują się, że Hadziuk od dziecka zapowiadał się na geniusza matematycznego – potrafił w pamięci mnożyć przez siebie liczby pięciocyfrowe! Z biegiem czasu umiejętność tę co prawda utracił, na szczęście jednak nie bezpowrotnie! Pod wpływem autohipnozy potrafi cofnąć się do czasów dzieciństwa i automatycznie odzyskuje wtedy te umiejętności. A proces ten może mu ułatwić – wiadomo, alkohol! Szczęśliwie, Hadziuk posiada ze sobą piersiówkę z zawartością, której używa w charakterze katalizatora tego procesu. Niestety, przedawkowanie tej substancji skończyło się powrotem do czasów przedszkolnych, kiedy mnożenie nie było mu w ogóle znane. Trzeba było niedoszłego geniusza ewakuować z klasy, zanim spostrzegłaby go w takim stanie pani dyrektor szkoły.

W podobny sposób przebiegają lekcje z wychowania patriotycznego, WF-u, przygotowania do życia w rodzinie. W trakcie tej ostatniej w klasie pojawia się pani dyrektor. Pietrek pod wpływem nieodpartego impulsu nagle przyznaje się, że bardzo mu się podobają kobiety takie jak ona. Po chwili zostaje przez panią dyrektor poproszony do jej gabinetu, co skutkuje tym, że spóźnia się na następną lekcję – lekcję chemii.

A chemia, to jak się okazuje, ulubiony przedmiot Hadziuka. Jak wyjaśnia on Solejukowi, poza wzorami i innymi niezbyt przydatnymi człowiekowi informacjami, jest to dziedzina wiedzy, która uczy jak wykorzystać siły przyrody w służbie człowieka. Jako przykład podaje następujący przepis: bierzesz wodę, dodajesz cukru, drożdży itp. – no, po prostu genialny wynalazek!

W tym czasie z gabinetu dyrektorki wraca Pietrek – z włosem zmierzwionym ale i pod wpływem wielkiego olśnienia, którym dzieli się z kolegami: oto dotarło do niego, że wiele stracili nie ucząc się wcześniej! Dochodzi do wniosku, że może jeszcze nie jest dla nich za późno. Wszyscy postanawiają poprosić panią dyrektor, by pomogła pogłębić ich wiedzę. Pani dyrektor, choć nie bez pewnego wahania, daje się namówić na wieczorowe lekcje z całą grupą, a Pietrkowi poleca zostać w swoim gabinecie już od zaraz, na zajęcia indywidualne.

.


więcej »